woensdag 22 april 2015

Eergisteravond waren mijn man en ik aan het werk op de zolder. Die zijn we na 4 jaar eindelijk netjes aan het maken. We maken er een waskamer van en een geschikte kamer voor de katten om te klauteren en te slapen. Die avond werd onze poes Scarlett onrustig. Ze was al meer dan 8 weken zwanger en het was dus afwachten tot de geboorte. In de kleine kamer naast de kamer van Hayden hadden Hayley en ik een doos voor haar neergezet en de dagen ervoor lag ze nergens anders dan in haar doos.
 
Gisterochtend sprong Scarlett bij Hayden in bed en zag ik dat ze slijmerig bloed verloor. De eerste tekenen van de bevalling waren er! Ik wist dan ook zeker dat ze binnen 24 uur zou bevallen. Ik had een back up dienst en gelukkig werd ik afgebeld door mijn werk.
 
Rond 13:00 uur begon Scarlett zachtjes te persen en de eerste vruchtzak kwam er langzaam uit. Mijn man was thuis en ik kon daarom de hele tijd bij haar blijven. Rond half 4 in de middag werd de eerste kitten geboren. Het was een grote kitten en Scarlett had heel veel pijn. Ze sprong uit de doos op het moment dat de kitten eruit floepte. Ik ving hem op en merkte dat hij niet ademde. Snel droogde ik hem af en blies in zijn neusje en mond. En dat werkte.
 
Al vrij snel volgde er nog 3 andere kittens. Dat verliep allemaal heel goed. Die kittens werden meteen schoongelikt, Scarlett at de placenta op (jakkes) en de kittens gingen meteen op zoek naar een tepel. De eerste kitten leek het allemaal niet te lukken. Hij was wel heel groot maar ademde zo raar. Toen ik hem vastpakte en hem goed bekeek, zag ik dat er iets niet klopte. Zijn neus leek in tweeën gedeeld en hij ademde zo raar. Mijn man besloot kittenmelk te halen zodat we hem eventueel met een flesje konden voeden. Terwijl hij onderweg was naar de winkel, werd kitten nummer 5 geboren. Maar tot mijn grote verdriet bewoog de kitten niet. Scarlett likte kort aan de kitten en keerde zich toen om. Net als de eerste kitten begon ik te wrijven en te blazen, maar deze keer mocht het niet baten. De kitten leefde niet meer. En die Hayley zag het allemaal gebeuren. We hadden haar eerder uit school gehaald, zodat ze de geboorte kon meemaken. Helaas maakte ze ook de verdrietige dingen mee. Maar ze ging er gelukkig erg goed mee om. Ze offerde uit haar zelf een opbergdoosje op om de dode kitten in te leggen.
 
Toen alle kittens waren geboren besloot ik de dierenarts te bellen voor de kitten met de gekke neus. Ik zei tegen haar dat ik een open gehemelte vermoedde. De dierenarts stelde voor om naar het katje te kijken, want met een open gehemelte is de overlevingskans nihil. En dus sprongen Pablo en Hayley in de auto. Hayley nam het katje op schoot en ik gaf ze ook het dode poesje mee zodat deze gecremeerd kon worden bij de dierenarts.
 
Helaas kwamen ze maar met z'n tweeën thuis. Het arme poesje had een ernstige afwijking en je zag het hersenvlies zitten zodra je de mond open deed. De dierenarts waardeerde dat we het poesje dolgraag een kans wilde geven. Maar de afwijking was te groot en het poesje had geen eerlijke kans gehad. Dat was dus best verdrietig allemaal.
 
Met de andere drie kittens gaat het erg goed en met Scarlett ook. Ze geniet duidelijk van het moederschap. Vannacht hebben we extra goed opgelet. Dat we 2 poesjes zijn verloren is ons niet in de koude kleren gaan zitten, dus we zijn heel alert. Ik hoop dan ook met heel mijn hart dat alles goed komt voor deze drie. We hebben voor allemaal namelijk ook al een huisje. 2 Gaan samen wonen bij een oud collega. En ja die andere die blijft natuurlijk bij ons.
 
Het was een hele bijzondere en emotionele ervaring. Zowel de geboortes als het verlies van de kittens. Ik kreeg weer de klap van hoe dicht leven en dood naast elkaar kunnen liggen. En dat was wel even heel moeilijk. Maar ik ben dan ook heel trots op mijn dochter. Zij ging er zo goed mee om. Hoe ze die doos bracht en dat ze toekeek terwijl de poesjes werden geboren. Het was gisteren dan ook een hele lange dag. Uiteindelijk hebben we school vanmorgen afgebeld, omdat ze zoveel indrukken heeft gehad gisteren en heel moe was. En ook ik ben vandaag vrij van mijn werk. Omdat we babypoesjes hebben gehad belde mijn werk mij gisteren extra af voor vandaag. Ze gunde me nog een extra dagje vrij vanwege de poesjes. Echt helemaal super. Dan gaan we nu ook maar genieten van die drie kleine schatjes. Welkom op de wereld lieve poesjes!

1 opmerking:

  1. Wat een mooi en heftig verhaal! Ik weet hoe gehecht jekan zijn aan een dier dus ik begrijp je gevoel heel goed..geniet nu maar van die 3 schattigaards :)

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!